Bu 1960 model bir Rolls-Royce Silver Cloud II.
6.2-litre, V-8 motoru var.
Beygir gücü "yeterli" olarak belirtilmiş.
13 metrelik çok şık bir dönme yarıçapı var.
- Alo? - Carl?
- Evet? - Ben Jerry.
Ha, Jerry. Evet. Nasılsın?
Bu civardaydım, benimle kahve içer misin diye sorayım dedim.
Biliyor musun? Ben de tam kahvaltı edecektim.
Tam zamanında aradın.
Harika, birkaç dakikaya gelirim.
Ben Jerry Seinfeld, Comedians in Cars Getting Coffee'yi izliyorsunuz.
Bugünkü çok özel konuklarım komedi efsaneleri
Carl Reiner ve onun 62 yıllık dostu Mel Brooks.
Uzun zaman önce bir adam bana gelip şöyle dedi,
"Bana sandviç için bir papel verir misin?"
"Bir konuda söz verirsen bir papel veririm" dedim.
"Nedir o?" dedi. "Gidip bir içki iç.
Çünkü ihtiyacın var sanki" dedim.
- Buraya kadar ne diyorsun? - Bence oldukça güzel.
- Araba olarak korkunç. - Sahi mi?
Evet. Ama hoş bir oturma odası. Tekerlekli.
- O ses arabandan mı geldi? - Evet.
Pek de şık değil.
Eminim kimse Seinfeld'in ilk dört bölümünün
The Dick Van Dyke Show'la aynı sette çekildiğini bilmez.
- Hatırlıyorum. - Öyle mi?
- Geliyordum... - Galiba ziyarete geldin.
İlk şovu.
Kahvaltı menünüz var mı?
Menüde senin bilmediğin ne olabilir ki?
- Kaç kez kahvaltı ettin. - Hayır, sadece fiyatlara bakacağım.
Adım Ruthie, size ben bakacağım.
- Biz de senden yiyeceğiz. - Peki!
Sulu, çırpılmış yumurta
ve çok çıtır jambon alayım.
O kadar çıtır olsun ki "çıtır çıtır" diye bağırsın. O kadar.
- Ve portakal suyuyla kahve. - Bir kahve.
- Mel her gece uğruyor. - Her gece.
Kaç yıllık tanışıklık bu?
1950'den beri.
62 yıl eder.
Tanıştığımız gün kalktı ve Yahudi Korsan'ı yaptı.
Çok komikti.
"Artık yağma ve tecavüze gelemiyorum.
Bir yelken bezi 3,5 dolar, kimin gücü yeter?" dedi.
Yürüdü gitti.
Ertesi gün ben çıkıp şöyle dedim,
"2000 yıl önce çarmıha gerilme sahnesinde olan bir adam var burada"
ve röportaja başladım...
O korsanı yaptığı için sen daha da geriye gittin.
Dedim ki, "Her şeyi bilen bir adam var."
Mel uğruyor.
Gecenin kaçında geliyor?
- Saat sekizde, yemeğe. - Ne izliyorsunuz?
"Etrafı emniyete alın!" diyen biri varsa o film hoşumuza gider.
Etrafı emniyete aldıkları her film mi?
Ve biri şöyle desin, "Biraz dinlenin."
Yemek yerken Jeopardy!'yi izliyoruz.
Ama dur biraz, Jeopardy! saat sekizde değil.
- Kasete alıyorum. - Sen...
- Her ayrıntısını bilmek istiyorum. - Yaptığı şeylerden biri,
ki bu konuda çok rahat, televizyon izlerken...
Ağzı açık uyuyakalıyor.
Yaşlılar öyle yapar. Yaşlı olmanın ayrıcalığı bu.
Beyzbol maçlarını da kasete alıyorum,
böylece başından izlemem gerekmiyor.
İleri sarabiliyorum. Bir ıska, iki ıska.
Evet, bu devirde... İnsanın vakti yok.
- Sadece vuruşları ve tutuşları göster. - Sıkıştırma.
Hayat da sizin hayatınız.
- Evet. İyi bir hayat. Evet. - Bence de.
En iyi kısmı da, ki çok samimiyim, insanın bir dostu olması.
Evet ya.
Hâlâ yakın oturup bir araya gelmeniz.
Sen hiç ona gitmiyor musun?
Harika bir şoför. Daha genç.
- Dört, beş yaş küçük. - Evet, daha çocuk.
Çocuk.
Ne zamandır jambon yemiyordum.
O yüzden 90'ındasın.
Sabah kalkınca ilk işim ölüm ilanlarını okumak.
- Sen daha yapmıyorsundur. Bekle. - Yok.
Hayır. Ben okuyorum. Severim.
Adamın hayatını özetlemelerine bayılıyorum.
"Tükenmez kalem yayını buldu."
Ölüm ilanlarında yoksam kahvaltı ediyorum. Bütün olayım bu.
Yemeden önce ona bahşiş vermeliyiz.
- Yemeden önce mi? - Evet.
Hesabın yemeğin sonunda gelmesi çok saçma.
Çünkü yemeğin en az ilgi çekici olduğu zaman bu.
- Lokantaya geldiğinde... - Bu iyiydi.
Heyecanlısındır.
İştah açıcılar gelir, beklentidesindir, "Harika bir gece geçireceğiz."
Sonra patates püresinin içinde sigara izmariti çıkar,
üstüne bir de para isterler.
Artık aç değilsindir,
"Neden geldim ki?" diye düşünürsün.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
Yine bekleriz.
Daha gitmedik.
Bir arkadaşım vardı, hesabı alırken hep şöyle derdi,
"Tereyağından para mı alıyorlar?"
Televizyon izlediğiniz odayı göreyim.
Mel bunları dün getirdi.
Kurtlarla Dans mı? Epey geriden geliyorsunuz.
- Neyse, burada oturuyor. - Tamam.
Hayır, yemek yerken burada oturuyor.
- Bu, Mel Brooks-Carl Reiner masası. - Evet.
- Televizyondan mı sipariş veriyorsun? - Evet.
- Bir şey daha. - Evet?
Mel bu gece geliyor. Sen de gelsene.
Bu harika olur. Seve seve gelirim.
- Nate 'n Al. Ne istersin? - Sıcak dilli sandviç var, değil mi?
- Evet. - Mel ne seviyor?
- Tavuk güveç. - Tavuk güveç.
- Tamam. Harika. - Pekâlâ, sekizde.
- Görüşürüz. - Tamam.
HOLLYWOOD TURLARI
- Kim o? - Herhâlde Seinfeld'dir.
Merhaba.
- Yemek getirdin mi? - Getirdim. Merhaba, Mel.
Patates salatasına benziyor.
Ben sandviç istiyorum, tavuk istiyorum. Çorba da getirdin mi?
- Şu Carl'a bak. - Gerçekten.
Yahudinin birine araba çarpıyor.
Arkadaşı "Bir yastık getirin. Bir şey yapın" diyor.
Başının altına koyuyor. "Rahat mısın?" diye soruyor.
Adam şöyle diyor,
"Geçinip gidiyorum."
Espriyi böyle veren birini duymamıştım.
Hindi mi rozbif mi?
Olay devam ediyor.
Doktorum tuz yeme dedi.
- Tuz yemiyorum. - Özlüyor musun?
Kimse bunu sormamıştı.
Hepimiz komiğiz.
- Aydınlatma. - Evet.
- "R.B." ne sence? - Rozbif.
- Jeopardy!'ye hazırsın bakıyorum. - Evet.
Konserve et mi pastırma mı yiyorsun?
Rozbif. Şerefe.
Bunu yaptığın için sağ ol, bu arada.
Ne yaptığının farkında mısın?
Hayır. Bu iyi.
İyi akşamlar, hanımlar ve beyler. Bir kızla tanıştım.
Çok inceydi. Onu lokantaya götürdüm.
Kız o kadar inceydi ki garson "Şemsiyenizi vestiyere bırakın" dedi.
Uydurmuyorum. Ama sen bunu yapmıyorsun.
Karakter yaratıyorsun.
Hayır. Carl, ona ne yaptığımı söyle.
Mel, onu hiç çalışırken görmedin.
- Hep... - Onu neden rahatsız ediyorsun?
- Hayır, çünkü... - Yapacağım.
Hayır, yapmayacaksın.
Şimdi yapacağım. Ama artık çalışıyor musun ki?
Caesars'a gidecektin.
Evet, ama sen Caesars'a gitmiyorsun.
Hayır, gitmiyorum.
Son zamanlarda kime hayranım, biliyor musun?
Komik olduğunu düşündüğümden değil.
Ticari başarısına hayranım.
- Kim o? - Louis C.K.
- Ticari zekâsını mı diyorsun? - Evet!
Kesin olan bir şey var, Mel, bu bölüm makaslanacak.
Oturup Louis C.K.'yi övecek değilim.
Seni suçlamıyorum.
Get Smart. Hayatımı değiştiren diziydi.
- Dün gece burada seyrettik. - Buck Henry uğradı.
Pilot bölümü izledik, dedim ki, "Buck, bana bir iyilik yap.
Pilotu tekrar izleyelim, bakalım ne hatırlayacağız."
"Sessizlik Konisi'ni ben bulmuştum" dedi.
Sahi mi?
"Sen Ayakkabı Telefon'u bulmuştun."
Tanrım, kalbimi kırıyorsun. O diziye bayılıyorum.
Her gün Chock full o'Nuts'a gidiyordum.
Bir adam bana geldi ve ceketimden çekiştirmeye başladı.
Norman Steinberg.
- Yahudi mi? - Harika bir yazar.
Dedi ki, "Ben avukatım. Avukat olmak istemiyorum.
Komedi yazarı olmak istiyorum."
Ben de "Bak, Get Smart diye bir dizim var" dedim.
"Diziyi izle ve bir Get Smart bölümü yaz."
Ajan 99 ve 86 ve...
Yazdı da.
Birkaç tane Get Smart yazdı.
O bölümü kullandılar mı bilmem, ama onu kullandılar.
Baba gibiydi.
"Bana borçlusun" dedim.
"Blazing Saddles'taki yazarlardan biri ol."
Bu müthiş bir hikâye.
- Genelde öyle olmaz. - Olmaz.
Bence asıl risk,
stüdyoya bir grup kovboyu getirip
bir gey Busby Berkeley dansını onlara yaptırmaktır.
Bunu birkaç hafta önce gördüm
ve "Adam taşaklıymış" dedim.
- İşe yarayacağından emin miydin? - Hayır.
Ders veya konferans verdiğimde
"Hoşunuza gitmeli" diyorum.
"Siz gülmezseniz onlar da gülmez."
Doğru.
Beni eğlendirdiğini biliyordum.
Hatta gey dansçılardan biri
sert kovboylardan birine...
Onunla kavga ediyor ve ağlıyor, kovboy onu şöyle teselli ediyor,
"Arabam kantinin arkasında."
Billy Wilder demişti ki, "Şu anda seninle öğle yemeği yiyorum,
çünkü sen Warner Brothers'ta...
...yüz kovboyu gey dansçılarla aynı sete çıkardın.
Ne zamandır bu işin içindeyim hiç böyle bir şey görmemiştim."
Billy Wilder beğendiyse iyi olmalı, çünkü...
- O benim tanrımdı. - Sen iyisin.
İlginçtir, ikiniz de...
İkiniz de şov dünyasının içyüzünü gösteren işler yaptınız.
Kantin esprisi.
"Kantinin ne olduğunu ne bilecekler?" denebilir.
Umurumda değildi.
"Durum komedisi yazarlarını ne bilsinler?"
Zenci kelimesini aşırı kullanmamızı mazur göstermek için bir siyaha ihtiyacım vardı.
Richie Pryor iyi dostumdu, birlikte takılırdık.
Aramıza katıldı.
Andrew Bergman, Richie Pryor, Norman ve Alan Uger vardı.
- Bir ortağı vardı, dişçi... - Avukat ve dişçi.
Dişçilikten hiç vazgeçmedi şu Alan Uger.
Ama komedi de yazıyordu ve çok iyiydi.
Dalga geçiyorsun.
Beşimiz Blazing Saddles'ı yazdık.
Çoğunu New York'ta yazdık, sonra Norman'ı yanıma aldım.
- Bir komedi kulübüne gidince... - Neden gidesin ki?
- Bazen tavırlar ilgimi çekiyor. - Peki.
- Mizah kokusu alıyorum. - Tabii.
Çok önceden Village Vanguard'da Richard Pryor'ı gördüğümde anlamıştım.
Dostu oldum. "Bu adamda iş var" dedim.
Chris Rock, onu gördüm. Hemen "Bu adam komik" dedim.
Chris Rock, 1996 yılıydı. Şimdi 2012.
Meşhur olmak için uzun bir süre.
2012 mi?
Vay... Çok randevum...
Kusura bakma, çok ayıp oluyor ama ben... 2012 ha? Vay anasını.
YAPIMCILAR BİR MEL BROOKS MÜZİKALİ
Aklımda Bialystock ve Bloom, yani ego ve id hakkında
bir film fikri vardı. Çok motiveydim.
Bu vakti bununla harcamış olsa Producers'ı asla yapamazdı.
Biliyordum. Bir durum komedisine saplanıp kalırsam
kolay kolay çıkamayacağımı biliyordum.
Bir de bana sor.
The Producers çıktığında...
Hitler'i alaya alarak işlediği suçlar için etraflıca intikam aldığını mı
sanıyordun?
Kenny Mars gelip okudu, çok şaşırmıştım.
Adam çok Almandı.
Ama şurası kesin ki dünyada Hitler'e karşı
bir iş çıkardı
ve müzikal Almanya'da oynayıp
- yakın zamanda çok başarılı oldu. - Öyle mi?
Evet. Bir numaralı oyun oldu.
Berlin'de o sezon tiyatro için verilen Ernst Lubitsch Ödülü'nü kazandım.
Gerçekten de sen...
Beğendiler mi yoksa sadece özür babında mıydı, bilmem.
Emin değilim.
Hank Mancini
Springtime for Hitler'in enstrümantal versiyonunu yapmıştı.
Biraz da Latin müziğini andırıyordu.
Birkaç kişiyle birlikte asansördeydim ve o çalıyordu.
Hoş hanımlar müzikle salınıyorlardı.
"Sözlerini bir bilselerdi" diye düşündüm.
Meydan okuyucu ve eğlenceli.
O yüzden küçük kulüplere çıkıp
başarısız olacak yepyeni malzemelerle şöyle dedin,
"Ben nasıl... Bu gece iki kahkaha koparabilirsem."
Doğru. Komedi hakkında bol bol konuşabilirdim, seksten söz etmek gibi.
İstediğin kadar şık dalış yap alt tarafı sığ bir su.
Çok komik. Bunu daha önce söylemiş miydin?
- Hayır. - Bu iyi.
Bu nasıl mümkün olabilir? Sende bu kupa mı var?
"Fıkra anlatan yaşlı Yahudiler."
- "Yaşlı bir Yahudiyim, fıkra anlatacağım." - Bu bir komedi dersi.
Morty, Moşe'yi yolda görür ve şöyle der,
"Moşe, yangını duydum!"
Şöyle der...
"Perşembe."
Anladın mı? Yaptığım oyunculuğa bak.
- Berbat bir espri için. - Gördüm.
Bana göre sen kralsın.
Sadece prensim. Kral değilim.
Meadowland'de Alan King'i görmeye gittim.
Onu iki saat boyunca ailesi ve kardeşleri hakkında
çok zekice şeyler anlatırken izledim.
Seninle Westbury Müzik Fuarı'ndaki bir Alan King şovunda tanışmıştık.
Doğru! O sırada.
Onu ömrümde sadece bir kez izledim. Bu...
- Sekiz yaşındaydım. - Dalga geçiyorsun.
- Doğru mu bu? - Evet. Sahne arkasında saklanmıştım.
Küçük bir soyunma odası var. İçeri girdim.
Sen orada oturuyordun. Alan King de oradaydı.
İkinizden de imza almıştım, hâlâ saklarım.
- Doğru mu bu? - Evet!
Uzun zamandır senden uzaktaydım
Hiç aklıma gelmezdi
Aşkının gerçek olduğunu hissediyorum Yanındayken
Bu şaşırtıcı biçimde keyifli bir deneyimdi.
Sahi mi?
Tekrar sağ ol, Mel.
- Seni seviyorum. - Ben de seni. Seni görmek harika.
Pekâlâ, hanımlar ve böcekler. Tamam.
İyi geceler. Muhteşem bir araba.
Beğenmene sevindim.
- Hangi yıldı? - 1970.
Beş yaşındaydım.
İyi geceler, millet! Sizinle çalışmak harika. Kes şunu.
Jerry? Bir Yahudiyle Fransız arasındaki fark nedir?
Fransız veda etmeden gider.
Yahudiyse veda eder ama hiç gitmez.
Harika bir espriydi.
Altyazı çevirmeni: Selen Akhuy